YAĞMUR

Islanmalı bazen yağmurda insan

Önü,arkası,sağı,solu,eli,ayağı...

Tepeden tırnağa,her bir zerresine varıncaya kadar ıslanmalı.

Bahar temizliği yapar gibi ,dip bucak ne varsa geride bir şey bırakmamalı.

İşlemeli sicim gibi damlalar ruhuna.

Halini hatrını sormadık, kapısını çalmadık bir "selam" bırakmamalı.

Öyle bir buluşma olmalı ki   bütün şemsiyeler kıskanmalı 

Sürükleyip götürmeli yağmur beraberinde hasbihal ettiği her ne varsa.

Derdi,tasayı,elemi,gamı...

Üst üste biriktirdiği  cümle yığını...

Paçalarından akıp gidişine  insan sadece seyirci kalmalı

Dönüp baktığında içine , yağmurun geride bıraktığı izine 

Gökkuşağından gayrı  hiçbir renk bulmamalı

..

Sonbaharın bu son ayında,Kasım yağmurları yağarken dört bir yanımıza ,bizde diyelim o vakit hep birlikte ;

Sıradaki yağmur bizlere gelsin,yıkasın her ne varsa

***

Kasımlar güzeldir 

eski bir yayını güncellemeye sebeptir ☺️

GECE

 Yeni Türkü - Olmasa mektubun

Mahallenin yaramaz çocukları gibi tıklatıverdi penceremi yağmur bu gece. Kimdir demeye varmadan kayboldu gitti. Bir rüzgarı kaldı geride durmaksızın perdelerimi hareketlendiren, bir de arada bir karanlık odama vurduğu mavili beyazlı ışıkları. Gök hareketli bu gece, giderek sıklaşıyor ışıklar.Sokağım sessiz, bir tek rüzgâr ve dokundukları var. Kâh yaprak hışırtısından kâh açık kalmış bir pencere ya da kapıdaki tak tak sesinden duyuluyor nefesi. Eylül vedaya gelmiş belli ki, uzaktan geldi göğün sesi , kovaladığı ışıklara anca yetişti demek ki. Bunları yazarken bırakıverdi içinde biriktirdiğini gök. Yağmur öyle gürültü yapıyor ki vurduğu penceremde rüzgarın sesi kayboluyor arada bir. Karanlık odam ışıl ışıl bu gece.  Ey güzel gece, gönlüme bıraktığın huzuru taşıyıver lütfen muhtaç olan gönüllere...

Hayırlı geceler.

🕯️

Martının kanadına bağlayıp harcanan tüm nefesleri

Sürdüm ufuk çizgisine doğru

Geriye kalan nefeslere milat saydım

Deniz kokusunu taşıyan rüzgarı

AYRILIK ÜZERİNE

 

Konuşmuyor, anlatmıyor , diye 

Hissetmiyor , sanmayın

Kimisi içine atar çığlıklarını

Cemal Süreyya

Sonbahar valizini toplamış gidiyor evden. En sevdiği sarıları ve bakırları da almış yanına. Ayrılıktan olsa gerek göğün göğsü sıkışmış, kasvet çökmüş üzerine .Bırakıyor birer birer yağmur damlalarını ayrılanların üzerine . Ve yine ayrılıktan olsa gerek soğuk kesiyor her bir yeri. Ayaza dönecek günlerin ayak sesleri belli ki. Kış suskun bir bekleyişte, eli mahkum sadece seyredişte. Ne bir itiraz ne de bir gitme kal deyişte. Çaresizlikten kabullenişi, giden dönmeyecek gittiği yerden, biliyor ki. Ezelden yazılı yazgısı, kupkuru olacak içi tıpkı evi gibi . Dalı budağı kırılacak,  saçlarına ak düşecek. Yandıkça yanacak, yandıkça tutunacak yangınına .Öyle bir yangın ki sürgün tomurcuklanmaya...

Ayrılık, ayrılık yaman ayrılık

Her bir dertten alan, yaman ayrılık

RENKLİ BALONLAR

 

Renkli balonlardan olmalıyım 

Her nefeste hayat ile dolan

 Harcanan nefeslerde gönül rızası taşıyan

Renkli balonlardan olmalıyım

Çocukların yüzüne tebessüm çiçeğini konduran,

Neşeli kahkahaların gelmesine sebep olan

Renkli balonlardan olmalıyım

Saydam,basit,sıradan

Tek gayesi mutlu etmek olan

Renkli balonlardan olmalıyım

Dolup dolup patladığında biran duraksatan

 Mahcup ve haylaz bir bakışı gözünün kenarına asan

Renkli balonlardan olmalıyım

Renkli balonlardan  olmalısın

Renkli balonlardan olmalıyız

Elden yitip rüzgarla gökyüzüne karıştığımızda 

Geride biraz hüzün biraz burukluk bırakıp,sevgiyle hatırlanan 

Ardından bakana hatıra ve nasihat kalan

🎈🎈🎈

PAPATYA

Tatlı bir sıcaklığı , şefkatli bir dokunuşu vardı güneşin. Onun tarafından güne uyandırılmak ,ışık huzmelerinin yüzünde ki adımlarını hissetmek , onlara mırıldanarak  eşlik etmek yapmayı sevdiği şeylerdendi. Geçmişe dair hatırladıkları hayal-meyal olsa da hisleri kuvvetliydi. İçindeki ses ona, hayata merhaba dediği andan beri sevgiyle kuşatıldığını söylüyordu. O da hayattan aldığına aynı şekilde karşılık veriyordu. Yüzüne de yansıyordu o sevgi alışverişi. Gösterişsiz olmasına rağmen onu gören herkeste saf bir güzellik algısına sebep oluyordu.

FOTOĞRAF

Zaman sanki durmuş gibi büyükannemin evinde. Son ziyaretimin üzerinden bi hayli vakit geçti. Şehirler arası mesafe, dalınıp gidilen işler, sorumluluklar derken kimleri ve neleri ihmal ettiğini, zamanın nasıl akıp gittiğini fark etmiyor  insan. Fakat, şimdi bu evde olmak zaman algısını kırıyor adeta.

Babamın işi gereği bir şehirde uzun süre kalamıyorduk. Alışmaya fırsat kalmadan gelen bir tayin emri ve yeniden taşınma işleri. Zavallı annem , ne de çok sitem ediyordu gözünden sakındığı eşyalarını doldurup boşaltırken. Babam fırsat buldukça gidiyorduk büyükanneme . Hatta mümkünse halamlar ile denk getiriliyordu bu buluşmalar. İşte o zaman tam bir cümbüş oluyordu. Büyükbabam ben doğmadan vefat etmiş, bizden bir  tek ablam Leyla'yı görebilmiş. Babam her ne kadar büyükannemden bizimle yaşamasını istesede, o   ata ocağıdır deyip ayrılmıyordu evinden.

Odalarda ağır ağır ilerleyerek yatak odasının kapısına vardım. Küçükken burası en gizemli bulduğum yerdi. Odanın hemen sağında  kocaman bir cam ve önünde  kendi elleri ile yetiştirdiği çiçekler , üzerlerine vuran güneş pırıltıları vardı. Çiçekleriyle konuşurken görüyordum bazen onu. Sanki gizli sırlarını onlara fısıldıyor gibiydi , başı hafif öne eğik bir halde. Kucağında ki  küçük,  yeşil  sandık tüm o sırları duyan tek şeydi. Bu yüzden o sandık ve içindekiler hep merakımı cezbederdi. Büyükannem nasıl bir define saklıyor olabilirdi içinde ? Birkaç kez odaya gizli gizli girmiş, sandığı açmaya çalışmıştım fakat sandık kilitli ve anahtarı çok iyi gizlenmişti. Büyükannem o kadar muntazam bir kadındı ki azıcık bir değişikliği hemen fark ediyordu. Benim sandık merakımın peşine düştüğüm zamanlar " hangi hınzır dolandı buralarda acaba " diye söyleniyor ve " sizi yaramazlar bahçe neyinize yetmedi bakim" diye peşine ekliyordu. 

TOPRAK KOKUSU

                     

Sabah olmuş, annem her zamanki gibi hepimizden erken kalkmış.Onun adımları ve hareketleri kulağıma çalınan ilk şey. Gözlerim açılıp açılmama konusunda kararsız,yatağım ise  "beni nasıl bırakıp gideceksin"  diye duygu sömürüsü yapıyor .  Kulaklarım  olup biten her şeyi dinliyor. Evi havalandırmak için pencereye  yöneliyor annem ,pencereleri açıyor ve ekliyor  ;

-yağmur yağmış  

KÜÇÜK KAR TANESİ

Pencerenin kenarında yağan karı izleyip hayallere dalan içimizdeki çocuklara gelsin.

VAKT-İ DEM

***

Nihayet beklenen gün gelip çatmıştı.Başkalarından duyup dinlediği,merak ettiği,hayaller kurup her seferinde farklı sonlar ile bitirdiği  o büyük gün .Küçük Kar Tanesi bugün yeryüzüne inecek ve uzun bekleyişine son verecekti.

ADI KELEBEK

Adı Kelebek 

 göz alıcı,zarif,narin...

Renklerinde  birer tılsım var sanki ,fısıldıyor kulağa sihirli sözleri

Kanatlarında farklı farklı  dünyalar ,her kanat çırpışında aralanıyor birer birer kapılar

Ömrünün bir gün olduğunu söyleyen de var,birkaç ay olduğunu söyleyende

Bildiğim tek şey , kimi bir hafta  kimi  birkaç ay gezindi yöremde

Kiminin kanadı incinmişti ,kiminin renkleri silinmişti

Yine de her biri kendi seferindeydi

Kısacık ömürlerinin  farkında mıdır onlarda?

Ondan mı  tüm güzelliklerini sere serpe dökmeleri ortaya ?

"Anı yaşamak" diye havalı  bir yakıştırma yapmak geldi önce içimden 

öyle ya biz insanoğlu severiz böyle cafcaflı sözcükleri

 oysa alabildiğine basit ve yetersiz bir ifadeydi..

Duysaydı bu düşüncemi kelebek , muhakkak incinirdi

Havada raks edişleri belli ki bir dua,

Amin !  diyeyim o vakit , kelebeğin duasına

 Belli mi olur, böylece beni de içine alır belki ,kanat çırptığı o saklı    dünya

KOY Bİ ÇAY !

Sabah kahvaltısının olmaz ise olmazı, çat kapı gelen misafirin ilk karşılayıcısı, akşamların ise müdavimi.Söylentilere göre kahve ile aralarında adı konulmamış bir husumet varmış ama soran olunca "biz arkadaşız" diyormuş.."kim söylüyor böyle şeyler " diye de ekliyormuş:)

Bir de sırrı varmış çayın herkese söylemediği..

Sırra ulaşmak için önce dem tutmak gerekli


Dost muhabbetinde sırdaş olur,komşu teyzeye haberci...Kalabalıkta keyif olur ,üşüyen ele arkadaş. Bir de sebepli sebepsiz baş ağrısı olur ki ,işte orada  olur yine kendisi ilaç.

DÜNÜN HİKAYESİ (MİM)

Takip ettiğim camdandusler.blogspot.com da okuduğum bir mim vardı.O mimin kaynağı da  buummansessiz.blogspot.com .Bloglarda ki mim işine pek alışık olduğum söylenemez.Hem mecrada yeniyim hem de biraz sessiz takipteyim.Bu mim,diğer gördüklerimden farklı geldiği için yapmaya karar verdim.Tabi mim olayının bir de  raconu var ,etiketlemek,etiketlenmek  gibi:)Ben şimdilik bu racondan kendimi muaf tutuyorum. Adından da anlaşılacağı gibi dünün hikayesi bu,yolu buraya düşen ve dileyen herkesi kendi dünlerinin hikayesini yazmaya davet ediyorum:)

***