AYRILIK ÜZERİNE

 

Konuşmuyor, anlatmıyor , diye 

Hissetmiyor , sanmayın

Kimisi içine atar çığlıklarını

Cemal Süreyya

Sonbahar valizini toplamış gidiyor evden. En sevdiği sarıları ve bakırları da almış yanına. Ayrılıktan olsa gerek göğün göğsü sıkışmış, kasvet çökmüş üzerine .Bırakıyor birer birer yağmur damlalarını ayrılanların üzerine . Ve yine ayrılıktan olsa gerek soğuk kesiyor her bir yeri. Ayaza dönecek günlerin ayak sesleri belli ki. Kış suskun bir bekleyişte, eli mahkum sadece seyredişte. Ne bir itiraz ne de bir gitme kal deyişte. Çaresizlikten kabullenişi, giden dönmeyecek gittiği yerden, biliyor ki. Ezelden yazılı yazgısı, kupkuru olacak içi tıpkı evi gibi . Dalı budağı kırılacak,  saçlarına ak düşecek. Yandıkça yanacak, yandıkça tutunacak yangınına .Öyle bir yangın ki sürgün tomurcuklanmaya...

Ayrılık, ayrılık yaman ayrılık

Her bir dertten alan, yaman ayrılık

İSTANBUL'DA SONBAHAR

 

Sonbahar'ın son ayından bildiyorum. Eylül'de  üşüten İstanbul'dan Kasım'da terleten İstanbul'a geçiş yaptık:) Dünkü pazar gününü saymaz isek bir haftayı aşkındır durum bu. Bol güneş, parlak ışık, terleten sıcaklık. Sonbahar ayı nasılsa deyip , bir de evlerde ki serin havaya  aldanıp azıcık kalın giyinince , atılan her adımda bol bol saydırıyorsun bittabi:) Sonra öğreniyor ve bahara özgü tiril tiril giyiniyorsun. Pastırma sıcağı denilen şey olabilir başımızda olan şey.

Hal bu olunca evde durmak pek kolay olmuyor tabi. Güneş seni çağırıyor  içten ve sıcak bir tebessümle. Şimdi gel de bu çağrıya cevap verme :) 

EMİRGAN - BİRAZ NEFES

 

Plansız bir ziyaret oldu bizimkisi. Evde bi hayli bunaldık ve biraz nefes alalım diye evden çıktık. Vakit öğleni geçmişti , üstelik akşam sekiz sonrası sokağa çıkma kısıtlamasının olduğu pazar gününü seçmiştik. Mesafede bir hayli var ve mis gibi İstanbul trafiği. Bu yüzden 1,5 saat gibi bir süre dolaşabildik koruyu. Yetmedi bana, o denli hasret kalmışım engelsiz gökyüzüne bakmaya :( 

Çoğunlukla mahalleyi gördüğüm için pandemi süresinde herkes bizim gibi bir nefes deyip mi atmıştı kendisini yoksa pandemi sadece bize vardı da, buralara hiç gelmemiş miydi bilmiyorum. 

Kasımın son günleri hazırlanırken vedaya  ,Sonbahar bütün renklerini , güzelliğini sererek ortaya görkemli bir kapanış yapıyor adeta.   Gözüm gönlüm açıldı resmen :)

SONBAHAR GELDİ ŞEHRİME

 

Sonbaharın ikinci ayının bitmesine 11 gün kaldı. Resmi takvim böyle diyor ama Sonbahara şu son 2 gün içinde girmiş bulunuyoruz. Kara kara bulutlar, yere düşen yağmur ya da esip duran rüzgar değil bunu söyleten bana. Bunlar olmazsa olmazı zaten.Yanına ek olarak durumu destekleyici sebepler lazım bana . İşte o sebepler de  ısınmak nedir bilmeyen elim ve ayağım.Bir tık daha üşümeye başladı mı, memleketin bir yerlerine kar yağmaya başlamış demektir zaten , benim şehrime yağmasına gerek yok, alıyorum ben o sinyalleri soğuk soğuk . Donuyorum burada blogcum :) senin oralarda havalar nasıl ? 

Mahallemde altın ve bakır rengini alan ağaçlar düşmeye yakın daha bir yoğun renklenmeye başladı.Kara bulutlar yüzünden kararan hava ne denli içimi bunaltıyorsa, ruhumu daraltıyorsa bu ağaçların renkleri de o denli ferahlatıyor ve mutlu ediyor.Gündüz vaktinde geceye dönen havanın eziyet ettiği kadar hiçbir şey eziyet etmiyor ruhuma doğa olaylarında.

ATATÜRK ARBORETUMU

 

İstanbul'un nefes alma mekanlarından biri Atatürk arboretumu.Buna rağmen ilkkez düştü ayağımız bu güzel yere. Burası ağaç müzesi aslında.oldukça geniş bir alan. Çeşit çeşit ağaçlar ve herbirinin önünde isimleri, nereli oldukları yazılı.Mekan içinde çocuklar için hazırlanmış tanıtım köşeleri, büyüteçlerin olduğu ağaç kökleri mevcut.Ücretli bir mekan burası,hafta içi 7,5 lira iken hafta sonu 20 lira.5 yaşından büyük çocuklar da ücrete tabi olurken öğrenciler için de farklı ücret tarifesi var.Araçlar için mekanın karşısında ise ücretsiz, açık bir park alanı var.