KÖY GÜNLÜKLERİ

Yaklaşık 14 saat yolculuk sonrası nihayet köydeyiz. Erkek kardeşim de bizimleydi, bugün yarın geri dönecek o, biz ise yeni başlıyoruz.

Kale, Fırat nehri kıyısında, Malatya ile Elazığ arasındaki sınır ilçe. Yol boyu kayısı ağaçları ile sıralanmış büyük bahçeleri var. Temmuz'da ilk kez buradan geçmiş oldum ve gördüğüm manzara hem şaşırttı hem de mutlu etti beni.

Tıpkı yol boyu sıralı kayısı ağaçları gibi yol boyu sıralanmış leylek evleri vardı.  Her bir direğin üstünde bir yuva, bazılarında 2 bazılarında ise daha fazla leylek oturuyordu. Hatta bazıları gezmeye çıkmış ve iyice yol tarafına yaklaşmış, etrafı süzüyordu. Bu arada boylu posluydu hepsi değinmeden geçmeyeyim. Tabii hareket halinde olduğumuzdan resimlemek mümkün olmadı zira biraz önce varalım telaşesi yüzünden azıcık durup resim çekelim fikrine ikna  edemedim bizimkileri. Masmavi Fırat ve tatlı niyetine bir sürü kayısı, bundan daha iyi bir mekân düşünemiyorum. Leylekler işini kesinlikle biliyor:) Ağaçlar pek dolu görünmüyor derken , buraya varışımızın ertesi günü haberlerde Kale'de ilk kayısı hasadı yapıldı haberi döndü . 

Eve yerleşmeye çalışıyoruz, tertemiz bıraksan da evi aylarca boş kalınca ve dahası bahçe içinde olunca sil baştan temizlik düzen işine giriyorsun mecbur . Sağolsun envai çeşit böcek yerleşmiş evin her yerine, örümcekleri saymıyorum bile. Ev içine sayısız ev inşa etmişler. Bugün pause moduna aldım kendimi ,beden ve ruh sağlığım için.

Dutlar yeni yeni olmaya başlıyor, biraz zaman var. Vişne ve kirazlar kırmızı ediyor ama asıl rengi için onların da zamana ihtiyacı var. Çilekler son demlerinde, bitti bitecek, haliyle tadları biraz buruk ama yetiştik mi yetiştik. İlk gün baya serindi, hırkamı geçirdim üzerime. Bugün ise daha iyi, ne terletiyor ne de üşütüyor, tam bahar havası. Hoşgeldinize gelenler oldu, onlardan da var olanın aksine bu sene çok fazla yılan olduğu haberini aldık, kapıyı açık bırakmamamız konusunda da uyarıldık.

Telefondan yazdığım için resim paylaşamıyorum blogcum ama ara ara instada , buradayım. tık tık