Kavak ağaçlarının rüzgarda çıkardığı sesi seviyorum. Daha önce söylemiştim muhtemelen, olsun yine söyleyeyim. Rüzgarda fısıldaşan kavak ağaçlarının seslerini seviyorum.
Günler hemen hemen aynı gidiyor. Havalar serin. Öğle sıcağı yakıyor elbet ama işimiz düşmüyor çok. Bu aralar daha bir serin geçiyor, özelikle akşamları. Neyse ki ateşte çayımız kaynıyor.
Kardeşim yanımızda hala, cimcimelerle gürültü yapmaya devam ediyoruz. En küçüğü 4 yaşında, en çok O hakkımızdan geliyor :) Yatılı misafirler oldu birkaç gün kadar, biraz sıkışık ve yoğun geçti. Onlar da gelip geçti.
Yeşil erikler yenir hale geldiler, eskisi kadar ağız ve göz yamultmuyor ekşikiği. Biraz vişne ve şeker eşliğinde meyve suyu oldular, mayhoş tadıyla baya da lezzetli oldular.
Sebzeler çiçekte. Birkaç tane kıl biber koparıp yiyebildik . Serin hava güzel, hoş ama sebzelerin zamanını geciktiriyor ister istemez . Minik yeşil domatesler var birkaç tane şimdilik, diğerlerinden pek ses seda yok.
Cırcır böcekleri şu sıralar çok gür ötüyor. Her yer onların sesiyle dolup taşıyor. Bir tek suyun sesi onların sesini bastırabiliyor. O da her zaman mümkün olmuyor.
Göğün tatlı maviliği, ağaçların parlak yeşilliği , batan güneşin alaca kızıllığı hamağımın akşam manzarasını oluşturuyor . Biraz sakinlik ve huzur en çok bu zamana yakışıyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder