YEDİ TEPELİ ŞEHİRDE BİR GÜN #11

 

Birçok şey oldu, birçok şey olmadı. Öyle de böyle de hayat kendi seyrinde, kendi rutininde yol aldı.  Olmuş bi hayli zaman be  blogcum, iyisin değil ? 

İstanbul hoş esintilerine rağmen sıcaktan insanı vıcık vıcık etmeye başladığına göre hep beraber gazamız mübarek olsun diyelim. Ben de hazır buranın yolunu bulmuşken "yarın gideceğim" diye başımı yastığa koyup, sabahında türlü sudan gerekçeler ve bol tembellik eşliğinde itinayla erteleyip, üstelik bu rutini bozmadan onbeş gün boyunca tekrar edip , sonunda "yav bi git" deyip kendimi kapı dışarı attığım günü not düşeyim.

YEDİ TEPELİ ŞEHİRDE BİR GÜN #10

Bu kulle zinet-i şehr-i Stanbul olsa şayeste

Menar-ı kulle-i ikbal-i şevket dense de şayan

Bu sefer sahiden bahar geldi İstanbul'a.

Hafta sonu İstanbulluyu evde tutabilene aşk olsun. Kovanından çıkan arılar gibi istila ettik şehri yine ve yeniden galiba. Hoş , turistler bizden daha çok istila etmiş olabilirler emin değilim ama Galata'da bizden sayıca çoklardı onu bilirim.

GASSAL ; sezon 3

 

-Dokunsalar ağlayacak gibisin Baki.

-Bu benim yaşam tarzım 

Genelde böyle yaşadım ama dokunan olmadı.

***

Dizi üçüncü sezonu ile yol almaya devam ediyor. Kabul edelim ki bir ilk sezon asla değil ve ne yazık ki ikinci sezon da olamamış.  Papatyaları tek tek yoldular, nasıl olsun ki?  Oysa " Kabullenmek bir intihar biçimiymiş Nihan..Kabullenmeyelim ! " diye söylemişti Baki , ikinci sezonun final sahnesinde. Buradan devam etmek yerine  "fakirin hiç yüzü güler mi?" yapmışlar.

YEDİ TEPELİ ŞEHİRDE BİR GÜN #9

Mescitteki Mü'min sudaki balık gibidir

Mescitteki Münafık ise kafesteki kuş gibidir.

Eminönü'ne vardığınızda Yeni Camii tüm heybetiyle ,  etrafında uçuşan kuşlarıyla karşılar sizi.  Onu görmemek, fark etmemek mümkün değil. Yüz yüze geldiğiniz bu mekanın sağ tarafına yol alıp, irili ufaklı dükkanların arasından geçtiğinizde, giriş kapısı kendini birazcık saklamış başka bir hazine var.  İznik çinilerinin en nadide örnekleri ile süslenmiş Rüstem Paşa Camii. Sayısız kez o mekanlarda dolaşıp buraya hiç uğramamış olmak da benim ayıbım olsun.